Theresia, 62 jaar, CAPD

Theresia

Theresia uit de regio Vlaams-Brabant koos voor Constante Ambulante Peritoneale Dialyse (CAPD). Ze wou zelf baas blijven over haar therapie. Na het zorgvuldig afwegen van de voor-en nadelen van iedere dialysebehandeling, leek voor haar de manuele thuisdialyse de makkelijkste optie.

CAPD

Theresia vindt haar vrijheid erg belangrijk, waardoor ze koos voor thuisdialyse.

“Ik wil mijn dag min of meer zelf kunnen indelen. Thuisbehandeling was daarvoor zeker de juiste oplossing, gezien bij ziekenhuisdialyse je afhankelijk bent van het dialyseschema van het ziekenhuis.”

Theresia spoelt 4 keer per dag: om 8u ‘s morgens, om 12u ‘s middags, om 5u ‘s avonds en een laatst keer om 8u ‘s avonds. Voor iedere spoeling moet ze ongeveer een halfuur uittrekken.

“Dat is in het begin een redelijke aanpassing, want al je andere dagdagelijkse taken moet je tussen die behandelingen in plannen.”

Leergierig

Theresia is erg leergierig en wou precies weten wat de therapie met haar lichaam doet. Door deze keuze van therapie voelt ze zich actief betrokken bij haar aandoening en behandeling.

“Als je nieren falen moeten de afvalstoffen uit je lichaam geraken. De spoelingen met vloeistof in de buik zorgen ervoor dat al het afval en het overtollige vocht uit je lichaam verwijderd wordt. Een echt goed ‘vervangmiddel’ voor als je nieren hun werk niet meer doen.”

Opleiding

Theresia vertelt voluit over de therapie. Ze kreeg een zestal dagen opleiding in het ziekenhuis alvorens ze thuis individueel van start ging met haar CAPD behandeling.

“Ik had bijna een privé-verpleegster die instond voor de uitleg en de demonstraties . Na de opleiding wist ik perfect hoe ik mijn dialyse moest uitvoeren”

De kleine aanpassingen

De eerste therapie herinnert Theresia zich alsof het gisteren was.

“Ik had snel door dat ik een aparte ruimte nodig had voor de dialyse. Eerst en vooral voor de hygiëne, want in die ruimte mogen geen huisdieren binnen. Verder had ik ook de nodige rust nodig om mijn dialyse nauwkeurig te kunnen uitvoeren. Mijn man heeft daarom een kamertje vrijgemaakt en er een tv-toestel gezet zodat ik de tijd aangenaam kan doorbrengen.”

Theresia heeft ook haar voedingsgewoonten aangepast aan de therapie.

”Als je uit eten gaat is het vooral uitkijken naar zout dat verborgen zit in bereide gerechten. Ik heb hier in de buurt een restaurant gevonden waar de kokkin een diëtiste is. Verder mag een biertje of een wijntje wel eens, maar zoals dat voor iedereen geldt, moet je gewoon zorgen dat je niet overdrijft.”

Theresia heeft 1 passie opgegeven: avontuurlijk reizen. Ze doet nu vooral kleine uitstapjes. Grote reizen vindt ze zelf een te groot risico, ookal weet ze dat die mogelijkheid bestaat.

De toekomst

Theresia kijkt uit naar een niertransplantatie en ziet het leven door een roze bril.

“Ik was altijd al bezig met een gezond leven en eten, maar dit geeft me nog een extra stimulans om in topvorm te blijven.”

Play video 1